-         czy nie jesteśmy uczuleni na sierść,

-         czy nas na to stać. Żywienie, profilaktyka weterynaryjna, lub jego leczenie kosztuje. Zasadą jest – czym większy pies, tym większe koszty,

-         czy psychicznie nastawieni jesteśmy na kilkunastoletnią (niekiedy ponad 20-letnia) opiekę nad psem i po tym okresie pełne smutku rozstanie z nim,

-         kto będzie wychodził z psem na spacery, nie zważając na porę doby i porę roku,

-         co zrobimy ze zwierzęciem podczas naszych dłuższych wyjazdów,

-         czy nie będzie to powodem do sąsiedzkich zatargów np.: „Pod Pani nieobecność w mieszkaniu pies nieustannie szczeka”, „To Pana pies nabrudził na korytarzu”, „Na klatce śmierdzi psem” , „Pani pies straszy mojego Pimpusia”

-         czy wzięliśmy pod uwagę to że pies kupiony dla dzieci najzwyczajniej
w świecie im się znudzić i to głównie na naszych barkach pozostanie opieka nad nim.

Część z tychy problemów nie będzie dotyczyć osób, które mieszkają w domach i pies ma wydzieloną dla swoich potrzeb część podwórka lub kojec na zewnątrz domu.

Nie mniej w obydwu przypadkach bardzo ważny jest wybór rasy naszego pupila i jego płci. Tu konieczne jest, chociaż by niewielkie przygotowanie teoretyczne. Na rynku księgarskim sporo jest książek opisujących historię, pierwotne przeznaczenie rasy oraz jej charakter. Kopalnią wiedzy jest również internet. Polecam wejście na strony miłośników, lub hodowców danej rasy. Wybór właściwej rasy psa do naszego charakteru i oczekiwań, przyczyni się uniknięcia wielu problemów związanych z jego genetycznymi inklinacjami, co z kolei może wiązać się z późniejszym naszym rozczarowaniem.